ساز و نوا ( در اشعار ملک الشعرای بهار )

عشق و علاقه قلبی نگارنده به موسیقی و شعر سبب پژوهشی در زمینه ی موسیقی ایرانی در اشعار ملک الشعرای بهار شد که در کمان تعجب و ناباوری می توان به فراوانی واژه های موسیقیایی در اشعار بهار اشاره کرد چهرزاد بهار فرزند آخر ملک الشعرای بهار در گفتگویی با عنوان آمیزه ای از سنت و مدرنیته درباره ی شخصیت موسیقایی پدرش می گوید ملک الشعرای بهار گوش موسیقایی داشته است و از خاطرات حضور موزیسینن ها و خوانندگان مطرح دوره مثلاً نی داوود ، درویش خان، صبا، موسی خان معروفی، زرین پنجه در تالارخانه یاد می کند چهرزاد بهار می گوید بیشتر خوانندگان آن دوره و دوره های بعد تصنیف هایی از بهار را احرا کرده اند و او نیز از تعداد از آنها تقدیر کرده است با آنکه تاکنون مقالات و رسالات بسیاری درباره ی دستاورد های فرهنگی بهار انتشار یافته از نقش او در عرصه ترانه پردازی کمتر گفته شده است اگر چه او کاری را که عارف آغاز کرده بود به شکلی منسجم تر و زبانی سالم تر ادامه داد و چه بسا اگر او نبود عمر ترانه های اعتراضی با همان تصنیف های عارف به پایان می رسید