بیوگرافی ویلیام شکسپیر
ویلیام شکسپیر (William Shakespeare)، یکی از بزرگترین شاعران و نمایشنامهنویسان تاریخ، در ۲۳ آوریل ۱۵۶۴ در شهر استراتفورد-آپون-ایون، انگلستان، به دنیا آمد. او سومین فرزند از هشت فرزند جان شکسپیر، یک دستکشساز ثروتمند و مری آردن، دختر یک کشاورز متمول بود. گرچه جزئیات دقیقی از دوران تحصیل او در دست نیست، اما باور بر این است که او در مدرسه جدید کینگ تحصیلات قوی در ادبیات کلاسیک و فن بیان دریافت کرد. با این حال، او در ۱۴ سالگی مدرسه را ترک کرد و وارد دنیای کار شد.
در سال ۱۵۸۲، در سن ۱۸ سالگی، شکسپیر با آن هاتاوی که هشت سال از او بزرگتر بود، ازدواج کرد. آنها صاحب سه فرزند شدند؛ سوزانا و دوقلوهایی به نامهای همنت و جودیت. مرگ تلخ پسرش همنت در سن ۱۱ سالگی، تأثیری عمیق بر او گذاشت که بعدها در مضامین غم و فقدان در آثارش منعکس شد.
دورهی بین سالهای ۱۵۸۵ تا ۱۵۹۲، به عنوان سالهای گمشده شکسپیر شناخته میشود، چرا که هیچ مدرکی از فعالیتهای او در این سالها وجود ندارد. پس از این دوره، او به لندن سفر کرد و به عنوان یک بازیگر و نویسنده وارد دنیای تئاتر شد. آثار شکسپیر به سرعت در لندن شهرت یافتند، به طوری که حتی حسادت نمایشنامهنویسان دیگر را برانگیخت.
سبک و مسیر شهرت ویلیام شکسپیر
شکسپیر برخلاف بسیاری از نویسندگان، بندرت داستانهای کاملاً جدیدی خلق میکرد. او اغلب داستانهای قدیمی را انتخاب میکرد و با سبک منحصربهفرد خود، «با عمیقترین افکار و لطیفترین احساساتی که انسانیت ما را شریف میسازد»، آنها را از نو مینوشت. بن جانسون، شاعر معاصر او، شکسپیر را به دلیل صداقت و طبع آزادش ستایش میکرد.
جالب است بدانید که شکسپیر ابتدا از طریق نمایشنامههایش به شهرت نرسید، بلکه اشعار شکسپیر بودند که راه را برای او باز کردند. موفقیت شعر بلند او، «ونوس و آدونیس»، به او امکان داد که سهام تئاترهای بزرگ لندن مانند گلوب را بخرد و از این طریق، انتشار و اجرای نمایشنامههایش را بسیار آسانتر کند.
مهمترین آثار شکسپیر؛ تراژدی، کمدی، و تاریخی
مجموعه آثار شکسپیر شامل ۳۹ نمایشنامه و ۱۵۴ غزل (سونت) است که به سه دسته اصلی تقسیم میشوند:
تراژدیهای شکسپیر؛ از عشق تا جنون
تراژدیهای شکسپیر، شاید مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار او باشند. این نمایشنامهها به بررسی مفاهیم بزرگ و تلخ انسانی مانند سرنوشت، جاهطلبی، خیانت و انتقام میپردازند.
- هملت (Hamlet): نمایشنامه هملت، به عنوان یکی از پیچیدهترین و عمیقترین تراژدیهای شکسپیر شناخته میشود. داستان درباره شاهزادهای دانمارکی است که پس از قتل پدرش به دست عمویش، به دنبال انتقام است. این نمایشنامه با مونولوگ مشهور «بودن یا نبودن»، به سؤالات فلسفی دربارهی زندگی، مرگ و تردید میپردازد و کاوشی بینظیر در روانشناسی شخصیت اصلی به شمار میرود.
- مکبث (Macbeth): نمایشنامه مکبث، کوتاهترین و یکی از متمرکزترین تراژدیهای شکسپیر است. این داستان دربارهی جاهطلبی بیحد و حصر یک سردار اسکاتلندی است که پس از ملاقات با سه جادوگر و با تحریک همسرش، مرتکب قتل میشود تا به پادشاهی برسد. مکبث به بررسی مفاهیمی مانند شر، گناه و فساد قدرت میپردازد.
- رومئو و ژولیت (Romeo and Juliet): این نمایشنامه، داستان عاشقانهی تراژیکی است که در میان نزاع دو خانوادهی رقیب اتفاق میافتد. نمایشنامه رومئو و ژولیت نمادی از عشق بیفرجام و قربانی شدن افراد بیگناه به دلیل کینههای کهنه است و به دلیل زبان شاعرانه و احساسی خود، شهرتی جهانی دارد.
- اتللو (Othello): نمایشنامه اتللو، یکی دیگر از مهمترین نمایشنامههای تراژیک شکسپیر است که به دلیل کاوش عمیق در مفاهیم حسادت، خیانت و نژادپرستی شهرت دارد. داستان دربارهی یک سردار مور (سیاهپوست) به نام اتللو است که در خدمت دولت ونیز است. او با دختری زیبا و نجیب به نام دزدمونا ازدواج میکند.
کمدیهای شکسپیر؛ پیروزی عشق و شوخطبعی
کتابهای شکسپیر در ژانر کمدی، با پایانی شاد و سرگرمکننده، به موضوعاتی مانند هویتهای اشتباه، عشق و شوخطبعی میپردازند.
- رؤیای شب نیمه تابستان (A Midsummer Night's Dream): این کمدی محبوب، با ترکیب دنیای انسانها و پریان، داستانی فانتزی و جادویی را روایت میکند. در این نمایشنامه، شخصیتها در یک جنگل سحرآمیز با اتفاقات خندهدار و عاشقانههای عجیب و غریب روبهرو میشوند.
- هیاهوی بسیار برای هیچ (Much Ado About Nothing): این کمدی هوشمندانه به روابط پیچیدهی عاشقانه میپردازد و با دیالوگهای پر از شوخی و کنایه، نشان میدهد که چگونه سوءتفاهمها میتوانند به سرنوشت افراد شکل دهند.
نمایشنامههای تاریخی شکسپیر؛ درامهای سلطنتی
نمایشنامههای تاریخی شکسپیر، به زندگی پادشاهان انگلیسی میپردازند و حقایق تاریخی را با درام درهم میآمیزند تا تصویری جذاب از گذشتهی پرآشوب کشور ارائه دهند. ریچارد سوم و «هنری پنجم» از مهمترین این آثار هستند. ریچارد سوم به ویژه، با شخصیت شرور و کاریزماتیک خود، به موضوع جاهطلبی و فساد در قدرت میپردازد و یک تحلیل روانشناختی بینظیر از یک شخصیت دیکتاتور است.
غزلیات شکسپیر نیز که در سال ۱۶۰۹ منتشر شدند، به دلیل کاوش در مضامین عشق، زمان، و زیبایی، از جایگاه ویژهای برخوردارند.
ویلیام شکسپیر حدود سال ۱۶۱۰ به زادگاهش بازگشت و به تدریج از دنیای پرهیاهوی تئاتر کنارهگیری کرد. او در ۲۳ آوریل ۱۶۱۶ درگذشت و در کلیسای تثلیث مقدس در استراتفورد-آپون-ایون به خاک سپرده شد. میراث او بینظیر است و آثار شکسپیر به تمام زبانهای دنیا ترجمه شده و همچنان الهامبخش هنرمندان و اندیشمندان هستند.