نقدی مدرن بر مدرنیته

تاب نقدی مدرن بر مدرنیته، هانا آرنت و بستر فلسفی سیاست تلاشی است تا از خلال اندیشه‌های هانا آرنت به نقدی بر مبانی مدرنیته پرداخته شود. نویسنده در مقدمه و فصل اول به خوبی برای بحث پیرامون اندیشه‌های آرنت زمینه‌سازی می‌کند. سوال نویسنده این است که آزادی در اندیشه‌ی آلمانی اساسا به صورتی تاریخی چگونه فهمیده شده است؟ پاسخ به این سوال می‌تواند زمینه‌ی بسیار مناسبی برای فهم اندیشه‌ی فلسفی آرنت باشد. در واقع، در اندیشه‌ی آلمانی همواره تقابل بین آزادی‌های فردی و دولت و قانون و تعیین حدود برای آن برای اندیشمندان آلمانی مهم بوده است. با برآمدن مکتب فرانکفورت و مشخصا کتاب دیالکتیک روشنگری اثر آدرنو و هورکهایمر برای نخستین بار کلیت به مثابه امری همگون‌ساز در محور انتقاد قرار گرفت و مسئول بسیاری از فجایع معاصر بر شمرده شد. این طرز تلقی را می‌توان در اندیشه‌ی آرنت نیز ردیابی کرد ولی هانا آرنت بر خلاف نویسندگان دیالکتیک روشنگری تلاش نکرد تا کل پروژه‌ی مدرنیته را شکست خورده اعلام کند. وی همواره به حدود اندیشه‌ی مدرن وفادار ماند. در فصل بعدی مسئله‌ی آیشمن مورد بررسی قرار می‌گیرد. قضیه‌ی آیشمن و اعدام وی برای آرنت اساسی و تعیین کننده بود. وی به عنوان خبرنگار به فلسطین اشغالی رفت تا بتواند گزارش‌هایی را درباره‌ی آیشمن بنویسد. وی به دنبال پاسخی برای این پرسش بود که آیشمن چگونه توانست این جنایت‌ها را مرتکب شود و به باور وی یافتن پاسخ برای این سوال می‌توانست مفهوم اخلاق را مشخص کند. وی در پایان سفرش به این نتیجه رسید که آیشمن یک هیولا و یا موجودی اهریمنی، آن گونه که تمام رسانه‌ها تلاش می‌کردند تا نشان دهند، نبوده بلکه موجودی است که توانایی تصمیم گرفتن و اندیشیدن را از دست داده است. وی در پرتوی این اتفاق تلاش کرد تا به دو مفهوم بنیادین یعنی اندیشه و یا نظر و کار و یا کنش بپردازد و کتاب وضع بشر وی در واقع گزارش فیلسوفانه‌ی این تلاش آرنت است.