بعد از هفت ساعت و بیست و نه دقیقه گریه

این مجموعه شعر در برگیرنده 39 قطعه شعر سپید نسبتا بلند است و دغدغه‌های عاطفی و اجتماعی شاعر در قالب شعرهایی شهری خود را در این دفتر نشان داده‌اند. به بیان دیگر زبان این شعرها ساده و امروزی است و واژگان و اصطلاحات زندگی و زبان امروزی در آن‌ها به‌کار گرفته شده است.

«این همه چند بالای صفر»، «جراحات»، «سرگیجه»، «تکثیر»، «پیچ‌های همسایه»، «ضرب‌آهنگ»، «گرم اما معتدل»، «چندشنبه‌های بی‌تو»، «نیمکت‌های سنگی»، «آنزیم‌های اضطراب»، «پارک»، «چای سرد»، «بحران»، «هجایی از انکار» و «آنالی» عنوان برخی از شعرهای این مجموعه است.