توطئه گران
در شهری غبارآلود و داغ از مستعمرههای اسپانیا، مردانی گرد هم میآیند تا جهان را تغییر دهند اما هیچکدام نمیدانند دقیقا چطور باید این کار را بکنند.
کتاب «توطئهگران» داستان انقلاب نیست، بلکه داستان کسانی است که خیال میکردند میتوانند انقلابی شوند. «خورخه ایبارگوئنگویتیا» با نیشقلمی تیز و طنزی گزنده، پشت صحنه حماسههای تاریخی را برملا میکند؛ جایی که قهرمانان بزرگ، در واقع آدمهایی معمولیاند با شک، ترس، حرص و حتی گاهی حوصله سربر.
در دل این رمان، خنده و تراژدی دست در دست هم دارند.نویسنده مثل کارگردانی شوخ و طناز، ما را وارد دنیایی میکند که در آن توطئهگران، بیشتر از آن که خطرناک باشند، دستوپا چلفتی و شاعرانهاند؛ کسانی که در پی آزادی هستند اما گاه از سایه خودشان هم میترسند.
طنز درخشان گویتیا، تاریخ را از روی سکو پایین میکشد و آن را روی صندلی آشپزخانه مینشاند تا با چهره واقعیاش روبهرو شویم: تاریخی پر از سوءتفاهم، غرور و رویاهای ناتمام.
توطئهگران رمانی تاریخی است مملو از طنزی فلسفی دربارهی جاهطلبی انسان. خواندنش مثل دیدن یک نمایش است که هم میخنداند و هم در دل خنده، زخمی ظریف بر جای میگذارد.
اگر از روایتهای رسمی و خشک خستهاید، این کتاب شما را به پشت پرده تاریخ میبرد؛ جایی که انقلاب، بوی قهوه سرد و اضطراب میدهد.