مغز رفیق باز (عصب شناسی دوستی همدلی و زندگی اجتماعی)

انسان تصور می‌کند مغزش برای یاد گرفتن، کار کردن یا فکر کردن ساخته شده اما «بن راین»، عصب‌شناس جوان و پرانرژی، در کتاب «مغز رفیق‌باز» با لبخندی علمی می‌گوید:

نه! مغز ما برای "رفاقت" ساخته شده است ...

این کتاب، سفری حیرت‌انگیز است به درون تار و پود مغز انسان؛ جایی که نورون‌ها، نه فقط برای حل مسئله، بلکه برای در آغوش گرفتن دیگران فعال می‌شوند. راین به‌طرز خیره‌کننده‌ای نشان می‌دهد که مغز انسان تنها و منزوی، دچار گرسنگی واقعی می‌شود ؛ گرسنگی برای ارتباط، همدلی، تماس چشمی و لبخند.

با زبانی ساده و شوخ‌طبع، او توضیح می‌دهد که چرا یک گفت‌وگوی صمیمی می‌تواند از قرص ضدافسردگی موثرتر باشد؛ چرا بدن ما بعد از دیدار یک دوست، انرژی می‌گیرد؛ و چرا بی‌تفاوتی و سردی روابط اجتماعی، مثل سم آرام آرام مغزمان را فرسوده می‌کند.

این کتاب فقط درباره علم نیست، درباره زندگی است. درباره اینکه چگونه رفاقت، لمس، خنده و حتی خاطرات مشترک، مغز ما را دوباره «روشن» می‌کند.

راین می‌گوید: «اگر مغزت را در انزوا رها کنی، پژمرده می‌شود. اما اگر به آن رفاقت بدهی، شکوفا می‌شود.»

در جهانی که همه در گوشی‌هایشان فرو رفته‌اند، مغز رفیق‌باز یادآور می‌شود که درمان بسیاری از زخم‌های پنهان ما، در گفت‌وگویی ساده با انسانی دیگر نهفته است.

این کتاب اثری است که بعد از خواندنش، احتمالا دلتنگ دوستی می‌شوید که مدت‌هاست با او ارتباطی نداشته‌اید و تازه می‌فهمید که دلتنگی یعنی مغزت دارد دنبال غذا می‌گردد.