عزا برازنده الکتراست

سه گانه ی عزا برازنده ی الکتراست نوشته ی یوجین گلادستون اونیل ( 1953-1888 ) درخشان ترین نمایشنامه نویس معاصر ایالات متحده
تجربه ای طولانی بود و ساعت ها تماشاگران را به دیدن نمایشی نشاند که
حاصل جستجوی او در زبانی دراماتیک بود. زبانی شعرگونه، اما نه شعر. او، به تنگ آمده از لهجه و محاوره ی عامیانه، زبانی را می جست که با آن تاریخ معاصر آمریکا را به قصد کالبدشکافی و انتقاد با تاریخ یونان باستان منطبق کند و بار دیگر تراژدی را برگرداند. اونیل این نمایشنامه را با الهام از اساطیر یونانی در نمایشنامه ی اورست نوشت و در نوشتن آن حسرت خود را از یافتن زبان دلخواهش «زبانی برای نوشتن نمایشنامه برای گفتاری که دراماتیک است و نه فقط محاوره» پنهان نکرد. «اما کجا می توان آن زبان را یافت؟»