سوگ سیاوش

«سوگ سياوش» نمايش‌نامه‌ای برگرفته از داستان سياوش و سودابه‌ی شاهنامه است به قلم پری صابری، نويسنده، نمايش‌نامه‌نويس و کارگردان تئاتر.

صابری اين نمايش‌نامه را همراه با اجرای موسيقی زنده، همچون ديگر نمايش‌هايش به روی صحنه برده است.

سياوش پسر کيقباد پادشاه ايران بود. او سياوش را در کودکی به رستم دستان که جهان پهلوان بود سپرد تا او را به سيستان برده و بپرورد. رستم پس از 7 سال سياوش را که در رزم و بزم سرآمد همه شده بود، به درگاه کاووس بازآورد. کاووس زنی داشت سودابه نام که بی قرار سياوش شد، ولی سياوش عشق شهبانو را نپذيرفت و تمهيدات سودابه براي به چنگ آوردن او بی ثمر ماند، زيرا سياوش مظهر پاکی روح نيز بود.
چون سودابه ناکام شد، از ترس رسوايی يه سياوش تهمت زد و سياوش اين دروغ را گردن ننهاد. کاووس که در اين ميان نمی دانست حرف سوادبه، که فريفته او بود، يا سياوش را بپذيرد به اصرار زن پذيرفت که سياوش برای اثبات بی گناهی خود بنا به آيين از آتش بگذرد، زيرا آتش در پاکان نمی گيرد…