دیگر نبودم مرده بودم

اثر پيش رو دربردارنده ي اشعاري نو با مضمون اجتماعي و فلسفي از شاعر معاصر ايراني، مسعود احمدي است

گزیده ای از کتاب

مي داند كه بي چيزم    نه بي همه چيز

و هرگز

كفش اين و آن را جفت نكرده ام    نمي كنم

ياوه هاي ياوه گو را تاييد    و تصديق اين روزمرگي هم گير را

صحه نگذاشته ام   نمي گذارم

بر انسان  بي «من»

غوطه ور در لجن   گم شدن در بدن

اگر نه

هر وقت

كه دارم مي نويسم   يكباره پيداش نمي شد

و تازه نمي شدند و تر

هواي افسرده

گياهان پژمرده    و زنده كلمه ها و تركيب هاي مرده

از زني مي گويم

كه دوستم دارد

حرفي براي گفتن   رفتاري ديگر نه فقط در بستر يا با هر كه بشر

حتا با اشياء

خرده ريزها    خرت و پرت هاي دور و بر

بويژه

با آن ها كه در اين نوشته ها

به خود مي رسند

به خدا    به فرشته ها

با درك عشق

شناخت تن    فهم فرق ميان تنبارگي و عشق ورزيدن