تراژدی مردم 2 جلدی

کتاب «تراژدی مردم» (A People's Tragedy) نوشته‌ی اورلاندو فایجس، یکی از عظیم‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین آثار تاریخی درباره‌ی انقلاب روسیه است. این کتاب که برنده جایزه‌های معتبری چون «وولفسون» شده، صرفاً یک گزارش سیاسی از جابجایی قدرت نیست؛ بلکه همان‌طور که از نامش پیداست، روایتی است از یک فاجعه‌ی انسانی بزرگ. فایجس در این اثر، بازه‌ی زمانی ۱۸۹۱ (قحطی بزرگ روسیه) تا ۱۹۲۴ (مرگ لنین) را زیر ذره‌بین قرار می‌دهد تا نشان دهد چگونه آرزوهای یک ملت برای رهایی، به یکی از خونین‌ترین استبدادهای تاریخ بدل شد.

چرا تراژدی مردم متفاوت از دیگر کتاب های انقلابی است؟

در حالی که بسیاری از کتاب های انقلابی بر فعالیت‌های حزبی یا استراتژی‌های نظامی لنین و تروتسکی تمرکز می‌کنند، اورلاندو فایجس در تراژدی مردم دوربین خود را به سمت توده‌ها می‌برد. او با استفاده از نامه‌ها، خاطرات خصوصی و اسناد تازه آزاد شده، نشان می‌دهد که انقلاب چگونه زندگی دهقانان، سربازان و کارگران عادی را زیر و رو کرد.

تز اصلی فایجس این است که شکست انقلاب روسیه نه صرفاً در توطئه‌های سیاسی، بلکه در فرهنگ سیاسی و اجتماعی روسیه نهفته بود. او معتقد است که فقدان نهادهای دموکراتیک و خشونت نهادینه شده در جامعه، باعث شد که انقلاب از مسیری انسانی خارج شده و به یک تراژدی ملی تبدیل شود.

تحلیل شخصیت‌ها و لایه‌های اجتماعی در کتاب تراژدی مردم

یکی از نقاط قوت کتاب تراژدی مردم، شخصیت‌پردازی دقیق آن است. فایجس تنها به سراغ سران بلشویک نمی‌رود، بلکه چهره‌هایی چون «ماکسیم گورکی» نویسنده را دنبال می‌کند تا از دریچه‌ی ذهن او، کلنجار رفتنِ وجدان و اخلاق با خشونت انقلابی را به تصویر بکشد. او با ظرافت نشان می‌دهد که چگونه آرمان‌گرایی جای خود را به قساوت داد و چطور سیستم جدید، همان ابزارهای سرکوبِ رژیم تزاری را با شدتی بیشتر بازسازی کرد.

محورهای کلیدی این شاهکار تاریخی

انقلاب از پایین: بررسی نقش دهقانان و سربازان فراری در فروپاشی نظم کهن.

فروپاشی اخلاقی: چگونگی عادی شدن خشونت در دوران جنگ داخلی روسیه.

پارادوکس قدرت: تحلیلی بر اینکه چرا نخبگان فکری روسیه نتوانستند مانع از ظهور یک دولت توتالیتر شوند.

تجربه درک تاریخ روسیه با خرید کتاب تراژدی مردم

مطالعه این اثر برای هر کسی که به تاریخ سیاسی و جامعه‌شناسیِ قدرت علاقه دارد، یک ضرورت مطلق است. با خرید کتاب تراژدی مردم (که در ایران با ترجمه‌ی بسیار روان و دقیق «احد علیقلیان» در دو جلد قطور منتشر شده است)، شما وارد دنیایی می‌شوید که در آن مرز میان حماسه و فاجعه بسیار باریک است.

این کتاب به شما کمک می‌کند تا فراتر از شعارهای سیاسی، هزینه‌ی واقعیِ انسانیِ تغییراتِ رادیکال را درک کنید. اگر به دنبال پاسخی برای این پرسش هستید که «چرا انقلاب‌ها منحرف می‌شوند؟»، تراژدی مردم بهترین و مفصل‌ترین پاسخ را به شما خواهد داد. فایجس با نثری که بیشتر به یک رمان حماسی شباهت دارد تا یک متن خشک تاریخی، شما را تا آخرین لحظاتِ فروپاشیِ امیدهای یک ملت با خود همراه می‌کند.

بازخوردهای کتاب تراژدی مردم

«شمار اندکی از مورخان از جسارت پرداختن به موضوعات سترگ برخوردارند، و شمار کمتری در چنین کار خطیری کامیاب می‌شوند. تراژدی مردم بیش از هر کتاب دیگری به درک ما از انقلاب روسیه کمک می‌کند.»
اریک هابزباوم، لاندن ریویو آو بوکز
برنده جایزه ادبی دابلیو. اچ، اسمیت، برنده جایزه تاریخ امروز لانگمن برنده کتاب سال NCR ۱۹۹۷، جایزه تاریخ ولفسن و کتاب برگزیده دانشگاهی سال ۱۹۹۷

«این کتاب صرفاً تاریخ نیست؛ بلکه خود بخشی از تاریخ است… اورلاندو فایجَس تجربه انقلاب را بدان‌گونه که میلیون‌ها نفر از مردم عادی روسیه از سر گذراندند نشان می‌دهد.»
نیل آچرسن، ایندیپندنت آن ساندی

اورلاندو فایجَس یکی از درخشان‌ترین کتاب‌های تاریخی را پدید آورده است. تراژدی مردم با پژوهشی دقیق، ساختاری منسجم و استدلالی منطقی دیدگاهی بسیار فراگیر در مورد یکی از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین رویدادهای تاریخ مدرن را عرضه می‌کند. شناخت فایجَس از تاریخ روسیه حیرت‌انگیز است و از این شناخت برای پرداختن به پرسش‌های مهم‌تر درباره خود ماهیت تاریخ بهره برده است.»
اندرو سالومون، آبزرور

«پژوهشی ژرف، سبکی درخشان، سرشار از ظرافت طبع، فرزانگی و حس انسان‌دوستی. این بهترین تاریخ انقلاب روسیه است که خوانده‌ام.»
فرانک مکلین، گلاسکو ریویو

روایتی شورانگیز و پر از حکایت و تحقیقی جامع و منصفانه که در مورد شخصیت‌های تاریخی که با بلاهت یا بی‌رحمی رفتار کرده‌اند هیچ ملاحظه نمی‌کند… هدف اصلی فایجَس کنارزدن نقاب و نشان‌دادن چهره واقعی این شخصیت‌هاست و به‌خوبی از پس این کار برآمده است.»
ضمیمه ادبی تایمز

«این کتاب میان اندیشه‌های بزرگ و تاریخ‌های شخصی پرتحرک موازنه برقرار می‌کند و بی‌گمان تکان‌دهنده‌ترین روایت انقلاب روسیه پس از دکتر ژیواگو است.»
لوکاستا میلر، کتاب سال، ایندیپندنت

«شخصیت‌های تولستوی (در جنگ و صلح) به‌طرز مبهمی می‌دانند که بخشی از چیزی بسیار بزرگ و مهم هستند اما به‌راستی از درک رویدادهایی که پیرامون‌شان رخ می‌دهد عاجزند و نمی‌دانند که سررشته امور در دستان چه کسی است. اورلاندو فایجَس، در ژانری متفاوت… با استفاده از شخصیت‌های واقعی به‌جای شخصیت‌های داستانی توانسته است بسیاری از همان عواطف را در این تاریخ اجتماعی جدید درخشان از انقلاب روسیه به خواننده منتقل کند».
آن اَپل باوم، ایونینگ استاندارد