جستار هایی در باب عشق

 بخشی از کتاب: تقدیرگرایی در عشق نیاز به تقدیر و سرنوشت در هیچ مرحله‌ای از زندگی قدرتمندتر از ایام زندگی عاشقانه نیست. از آن‌جا که خیلی‌ها اغلب با کسانی روبرو می‌شوند که درک‌شان نمی‌کنند، آیا (به‌رغم همه قواعد عصر آگاهی‌مان) این آرزوی ما به اینکه مقدر است روزی با مرد یا زن رویاهای‌مان آشنا شویم مرتکب گناه شده‌ایم؟ آیا نباید به یک جور باور خرافی مجاز باشیم که عاقبت موجودی را خواهیم یافت که می‌تواند حسرت‌های رنج‌آورمان را مرهم‌گذاری کرده و تسکین‌مان بخشد، شاید دعاهای‌مان هرگز مستجاب نشوند، ولی اگر رحم و لطف خداوند بزرگ شامل حال ما شود، آیا واقعاً پذیرفتنی خواهد بود که برخورد با شریک رویایی و شاهزاده‌ی زندگی‌مان به یک تصادف صرف نسبت داده شود؟ و...