درآمدی بر آیکونولوژی (نظریه و کاربرد مطالعه موردی نقاشی ایرانی)

کتاب «درآمدی بر آيکونولوژی» نوشته‌ی دکتر ناهيد عبدی، ضمن معرفی روش‌شناسانه‌ی آيکونولوژی، اين روش را در تبيين و تحليل نمونه‌هايی از نگارگری ايرانی به کار گرفته است.

اين کتاب شامل چهار فصل با عناوين: درآمدی بر آيکونوگرافی؛ پانوفسکی، نظريه و روش؛ آيکونوگرافی پس از پانوفسکی؛ و بررسی نگارگری با روش آيکونوگرافی است.

آيکونولوژی از برجسته‌ترين رويکردهای مطالعات آثار هنری محسوب می شود و طی چند دهه‌ی اخير در پژوهش‌های محققان کشورهای گوناگون نقش موثر و حتی تعيين‌کننده‌ای را به خود اختصاص داده است.

درک معنای مکنون در آثار هنری همواره يکی از دغدغه‌های پژوهشگران و مفسران هنر بوده است. آيکونولوژی روشی در تفسير تاريخ هنر و آثار هنری است که توسط «اروين پانوفسکی» مطرح شده است. آيکونولوژی ابتدا در تفسير آثار هنر مسيحی به‌کار گرفته شد و سپس در تفسير آثار مدرن نيز امتحانش را به خوبی پس داد. اين روش در سه مرحله‌ی توصيف و تحليل و تفسير به مطالعه‌ی معناهای مستتر در آثار هنری می پردازد و به واسطه‌ی تعريف روشنی که از ضوابط هر مرحله ارائه می دهد در حوزه‌ی آموزش‌های دانشگاهی مفيد و دارای اهميت است. آيکونولوژی در تفسير آثار هنري وابسته به سنت و ادبيات همچون هنرهای ايرانی و نگارگری از قابليت قابل توجهی برخوردار است، اما اين رويکرد برجسته و موثر در ايران بسيار کم شناخته شده است.