دو تا نقطه (جهان تازه داستان 85)

درباره کتاب:

برای پیدا کردنش هم وقت زیادی لازم نیست، شب ها همه شان می ریزند بیرون. یک شب یا حداکثر دو شب اگر توی کوچه پس کوچه ها بگردم می توانم یکی از آن سیاه هایش را پیدا کنم، یکی از آن سیاه های براقش را. بعد بر می دارمش و می آورم خانه و شروع می کنم به تربیت کردنش. می گویند گربه را نمی شود تربیت کرد. چرا نمی شود؟ اگر حوصله کنی، اگر وقت بگذاری خیلی هم خوب می شود. مگر چه می خواهد؟ فقط وقت و جای مناسب. حالا شاید جای مناسبی نداشته باشم ولی وقت کافی که دارم. فقط تا عصر تنها می ماند. از اداره که بیایم می توانم ببرمش بیرون. می توانیم باهم همه ی شهر را بگردیم. می توانم کلی چیز یادش بدهم. این چه حرفی ا ست که گربه تربیت نمی شود؟ حتماً می شود، حتماً راهی دارد. اگر یاد بگیرد که خُب بهتر. ولی اگر نگرفت؟ چه اهمیتی دارد. مهم این است که آدم را از تنهایی درآورد. کمترین فایده اش این است، چه برسد به چیزهایی که پیش می آید و آدم نمی داند. فقط با یک گلوله نخ می شود یک ساعتی سربه سرش گذاشت و مشغول بود. تمیز کردنش، شانه کردنش، غذا دادنش، با هر کدام از این ها می شود کلی سرگرم شد. اگر امشب نروم فردا شب حتماً می روم و یکی برای خودم پیدا می کنم. برای کسی مثل من لازم است.