سعدی در غزل

در این کتاب کوشش شده تا پاسخ هایی مناسب به این پرسش ها داده شود.

توضیحی کوتاه درباره ی بخش های پنج گانه ی این کتاب :

بخش نخست : «از پیشینه ها و پیشینیان»، بحث درباره ی شخص و شعر سه شاعر در حدود سده ی ششم (سنایی، انوری و خاقانی) است که به زعم نگارنده بیشترین تاثیر را در فرایند استقلال قالب غزل و تکامل آن داشته و این قالب را چونان ظرفی آماده در اختیار غزلسرایان سده ی هفتم، از جمله سعدی نهاده اند.

بخش دوم : یا «گونه های غزل سعدی» گامی و کوششی تازه است در جهت تقسیم بندی غزل های او بر مبنای آماری و بر اساس نشانه ها ونمودهایی که نگارنده ی این کتاب آن ها را چونان علائم عارفانگی شعر و متمایزکننده ی غزل عارفانه از غیر آن می داند.

بخش سوم : «تنه، شاخه ها، شکوفه ها»، نگارنده در این بخش، نخست به بررسی امری بنیادین و محوری یعنی اندیشه، جهان نگری و تجارب سعدی از عالم حیات (تنه) و بیان بازتاب آن ها در کل آثار او پرداخته و کوشیده است تا ارتباط تمامی آثار مهم وی (شاخه ها) را با همان تنه یا پیکر‌ه ی اصلی بیان کرده، و در آخر، مضامین اصلی غزل شاعر (شکوفه ها) را با مقوله بندی خاص و به شکلی نظام ‌یافته برشمرده و به اختصار توضیح داده است.

بخش چهارم : این بخش بر محور بحث بنمایه های (موتیف های) مهم غزل سعدی و بررسی شیوه های اصلی و خاص او در سرایش غزل استوار است.

بخش پنجم : در پنجمین بخش، عالی ترین ویژگی شعر سعدی به ویژه غزل او، یعنی کیفیت ناگفتنی «سهل و ممتنع»، از زبان نگارنده به گفت درآمده است.