الموت

رمان الموت شاهکار ولادیمیر بارتول نویسنده اسلونیایی-ایتالیایی است. این رمان که در سال ۱۹۳۸ منتشر شد به داستان حسن صباح و فرقه حشاشین می‌پردازد. نویسنده در این اثر خوانندگانش را به ایران قرن یازدهم میلادی می برد. زمانی که فرقه بنیادگرای اسماعیلیان به رهبری حسن صباح بر امپراتوری قدرتمند ترکها پیروز می شود. از مردان شجاع و فدایی حکایت می کند، از زنان جادویی و زیباروی و از مردان جوانی که حسن صباح آنها را به باغهای بهشتی خود می برد و آنان را به اطاعت کورکورانه وادار می کرد.
ولادیمیر بارتول نوشتن این رمان را از اوایل دهه سی زمانی که در پاریس اقامت داشت آغاز نمود. او در آنجا با منتقد ادبی لهستانی جوزف ویدمار ملاقات نمود و در آنجا با داستان “قلعه الموت و حسن صباح” آشنا گردید. این شاهکار، سال‌های طولانی از نگاه شیفتگان آثار برجسته ادبی جهان پنهان مانده بود و دنیای غرب از آن هیچ گونه شناختی نداشت. بارتول با نوشتن این رمان که مدت زمان کوتاهی قبل از آغاز جنگ جهانی دوم منتشر شد، در برابر دیکتاتورهای زمان خود نظیر موسولینی، هیتلر و استالین شورید و بر ضد این آدم‌کشها به مبارزه برخاست.