بيوگرافی برتولت برشت
برتولت برشت کیست؟ آثار برتولت برشت و تئوری تئاتر حماسی
برتولت برشت (Bertolt Brecht) یکی از تأثیرگذارترین چهرههای تئاتر قرن بیستم و نویسنده دراماتیک آلمانی است که دیدگاههای انقلابی او درباره اصلاح تئاتر، منجر به خلق «سبک برشتین» شد که با نام تئاتر حماسی شناخته میشود. او نه تنها یک نمایشنامهنویس، بلکه یک شاعر، کارگردان تئاتر، نظریهساز و یک مارکسیست آلمانی بود.
زندگینامه و پیشینه برشت (Bertolt Brecht)
نام کامل این هنرمند بزرگ «اوژن برتولت فردریک برشت» (Eugen Berthold Friedrich Brecht) بود.
• تولد و درگذشت: برتولت برشت در ۱۰ فوریه ۱۸۹۸ به دنیا آمد و در اوت ۱۹۵۶ در سن ۵۸ سالگی درگذشت.
• تحصیلات و خدمات جنگی: او در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ در رشته پزشکی تحصیل کرد و در سن ۱۶ سالگی در طول جنگ جهانی اول (۱۹۱۸)، به عنوان پزشک یا مسئول پزشکی خدمت کرد. تجربیات عمیق او در جنگ به شدت بر اشعار برتولت برشت و کار خلاقهاش تأثیر گذاشت.
• تأسیس کمپانی تئاتر: برشت با همکاری همسرش، هلنه وایگل (Helene Weigel)، یک کمپانی تئاتر به نام «برلینر آنسامبل» (Berliner Ensemble) تأسیس کرد.
• دوران تبعید: به دنبال به قدرت رسیدن نازیها در سال ۱۹۳۳، فعالیتهای برشت در آلمان متوقف شد. کتاب های برتولت برشت در آلمان سوزانده شد و او تابعیت آلمانی خود را از دست داد. او از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۱ به اسکاندیناوی تبعید شد و سپس از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۷ در ایالات متحده به کار فیلمسازی در هالیوود پرداخت.
• بازگشت: پس از احضار شدن به کمیته تحقیق درباره فعالیتهای غیرآمریکایی در سال ۱۹۴۷، او آمریکا را ترک کرد و پس از مدتی اقامت در زوریخ و نگارش اثر برتولت برشت نظری خود، نهایتاً در سال ۱۹۵۵ به برلین بازگشت.
تئوری تئاتر: فهم برشت از تئاتر حماسی
برشت به دلیل سهمش در تئاتر حماسی، به «پدر تئاتر حماسی» مشهور است. او مخالف تئاتر سنتی یا همان «تئاتر توهم» بود.
• ابداع اصطلاح: اصطلاح «تئاتر حماسی» در ابتدا توسط اروین پیسکاتور در سال ۱۹۲۰ ابداع شد. برشت که تحت تأثیر شدید این اصطلاح قرار گرفته بود، آن را «تئاتر دیالکتیک» نامید.
• هدف برشت: برشت میخواست از تئاتر به عنوان نیرویی برای تغییر استفاده کند و مخاطب را نسبت به شرایط، به ویژه شرایط سیاسی و اجتماعی، آگاه سازد. او هرگز نمیخواست مخاطبش جنبههای عاطفی آثارش را احساس کند یا تحت تأثیر احساسات شخصیتها قرار گیرد.
• اثر بیگانگی (V-Effect): برای دستیابی به این هدف، او از مجموعهای از تکنیکهای صحنهای استفاده کرد که در زبان آلمانی با نام Verfremdungs effekt شناخته شده و به اختصار «اثر V» یا «اثر بیگانگی» (Alienation effect) نامیده میشوند. این تکنیکها دائماً به مخاطب یادآوری میکردند که در حال تماشای یک نمایش است تا به صورت عینی (objective) در مورد مفاهیم قضاوت کند.
• شرح تئوری: برشت رویکرد تئاتر حماسی را در اثر برتولت برشت نظری خود با عنوان ارغنون کوچک برای تئاتر (A Short Organum for Theater) تشریح کرد که در سال ۱۹۴۸ نوشته و در سال ۱۹۴۹ منتشر شد.
نمایشنامههای برشت: مهمترین آثار و همکاریها
برتولت برشت در طول دوران فعالیت حرفهای خود ۳۱ نمایشنامه نوشت و کتاب برشت شامل مجموعهای از آثار مهم دراماتیک است که بسیاری از آنها همچنان به صورت حرفهای به روی صحنه میروند. او همچنین بسیاری از آثار برتولت برشت را با همکاری دیگران نوشت.
برخی از نمایشنامه های برشت و مهمترین بهترین کتاب برتولت برشت عبارتند از:
• باآل (Baal): اولین نمایشنامه برتولت برشت که در سال ۱۹۱۸ نوشته شد و اجرای اولیه آن در سال ۱۹۲۳ به روی صحنه رفت.
• دیوار (The Wall): این نمایشنامه نیز در سال ۱۹۱۸ نوشته شد و پاسخی به درام اکسپرسیونیستی تنها (The Loner) اثر جان گوست بود. این اثر یکی از مهمترین نمایشنامههای او محسوب میشود.
• طبلها در شب (Drums in the Night): دومین نمایشنامه او که بین سالهای ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ نوشته شد.
• اپرای سهپولی (The Three Penny Opera): این عنوان اثری از برتولت برشت، پربازدیدترین درام او است. این نمایشنامه که یک درام موزیکال سهپردهای بود، اقتباسی از اپرای گدایان (The Beggar's Opera) اثر جان گی بود. این اثر که با همکاری کرت وایل (Kurt Weill) نوشته شد، در سال ۱۹۲۸ اجرا و منتشر گشت و برشت در آن از تکنیک تئاتر حماسی استفاده میکند.
• زندگی گالیله (The Life of Galileo): که با نام گالیله برشت نیز شناخته میشود، در سال ۱۹۳۸ نوشته شد.
• ننه دلاور و فرزندانش (Mother Courage and Her Children): نوشته شده در سال ۱۹۳۹.
• دایره گچی قفقازی (The Caucasian Chalk Circle).
• آدم خوب سچوان (The Good Person of Szechuan).
• ترس و فقر رایش سوم (Fear and Misery of the Third Reich).
مضامین اصلی در آثار برشت
برشت در نمایشنامهها و اشعار برتولت برشت، مضامینی را به نمایش میگذارد که منعکسکننده دیدگاههای اجتماعی و مارکسیستی او هستند. او این مضامین را به همراه تکنیک تئاتر حماسی، به مخاطب عرضه میکرد تا مانع از ذهنی شدن (subjective) مخاطب شود.
مضامین محوری در کتاب اشعار برتولت برشت و نمایشنامههای او عبارتند از:
• آگاهی اجتماعی.
• واقعگرایی (رئالیسم).
• فساد.
• سرمایهداری.
• حرص و طمع و خودخواهی.
• بیگانگی مخاطب از طریق تکنیک «اثر V».